Gecertificeerd referentiemateriaal versus analytische referentiestandaard
Beide termen beschrijven gekarakteriseerd materiaal dat een analytisch resultaat onderbouwt, maar met verschillende documentatieverplichtingen. De verkeerde kwaliteit levert een onbruikbare bepaling of onnodige kosten per milligram op.
Wat gecertificeerd referentiemateriaal biedt
Gecertificeerd referentiemateriaal draagt een toegekende waarde met opgegeven meetonzekerheid, uitgegeven onder een geaccrediteerd certificeringsschema en herleidbaar naar een genoemde referentie. Het is de juiste keuze wanneer de getalswaarde zelf verdedigbaar moet zijn tegenover een externe instantie.
Het certificaat vermeldt de certificerende instantie, de toegekende waarde, het onzekerheidsbudget en de geldigheidsduur. De kosten per milligram zijn hoog en de partijbeschikbaarheid is beperkt.
Wat een analytische referentiestandaard biedt
Een analytische referentiestandaard is gekarakteriseerd op identiteit en chromatografische zuiverheid, wordt partij voor partij vrijgegeven tegen een schriftelijke specificatie en geleverd met een analysecertificaat. Hij ondersteunt methodeontwikkeling, systeemgeschiktheid, bevestiging van retentietijden, onzuiverheidsprofilering en routinematige kalibratie.
Identiteit wordt bevestigd met 1H-NMR en LC-MS, zuiverheid met HPLC-UV, restoplosmiddelen met GC-headspace en watergehalte met Karl Fischer. Zuiverheid wordt gerapporteerd als chromatografische waarde, niet als gecertificeerde toegekende waarde met onzekerheid.
De keuze in de praktijk
Kies gecertificeerd referentiemateriaal wanneer de toegekende waarde en de onzekerheid het eigenlijke resultaat zijn. Kies een analytische referentiestandaard voor methodewerk, vergelijkbaarheidsstudies, identificatie van onzuiverheden en interne kwaliteitscontrole — het grootste deel van het laboratoriumgebruik.
Al het hier geleverde materiaal heeft de kwaliteit van een analytische referentiestandaard en is uitsluitend bestemd voor in-vitro laboratoriumonderzoek en analytische tests.